Dat toeristische leventje bevalt me wel, lekker zonnen, dingen zien en genieten van al het moois. Ik begin me nu pas een beetje te realiseren dat ik écht hier ben! Wauw, wat is Zuid-Afrika mooi! Ik ben nu al verkocht, ondanks dat ik nog maar een heel klein stukje heb gezien. Eerlijk gezegd vraag ik me nu wel een beetje af hoe ik het werk ga vinden. Of dat niet een enorm zwarte rand gaat geven aan al dit fantastisch wat ik nu meemaak. Arme weeskindjes zijn natuurlijk niet niks. Maar goed, dat zien we maandag wel, tot die tijd nog heerlijk onbezorgd genieten!

De zonsondergang op Signal Hill, waar ik mijn vorige blog gebleven was, was adembenemend. Ik kreeg er echt zo'n prototype Afrika-gevoel bij. Die enorme oranje zon, zakkend in de zee, met van die pijnbomen. Check de foto's, al zijn die nog maar een fractie van hoe dat in het echt was. De tocht ernaartoe was trouwens weer een heel avontuur. Ik zou zo hele blogs kunnen schrijven alleen maar over dat bakbeest van mij...whahaha, wat een ding! Nu blijkt zijn linkerkoplamp het ook nog eens niet te doen en begon hij enorm te stinken tijdens de afdaling. Eerlijk is eerlijk, dat laatste lag niet zozeer aan het arme scharminkel, maar eerder aan mijn berg-rijkunst. Gelukkig zijn er Marc-en en ANWB-sites die me een snelcursus klimmen en afdalen geven. Vandaag ging het perfect!

De zee is hier wild, en koud! Eerlijk waar, de Nieuwjaarsduik op Scheveningen is er niets bij... Gisteren hebben we dan ook vooral genoten van een heerlijk STRANDdagje. Het is met nog steeds temperaturen van zo'n dertig graden met je handdoekje in het zand heel erg moeilijk voor te stellen dat in Nederland de IJsbrekers over het IJsselmeer varen en het bij jullie steenkoud is. Was ik vorige week écht nog continu aan het klappertanden? We hebben het er hier heel vaak over met z'n allen, dat we toch blij mogen zijn dat we hier zijn!

Anyway, het enige voordeel van wanneer het koud is, is dat je in ieder geval niet verband. Dat knalrode, gloeiende moment kón ook bijna niet nog langer op zich laten wachten, mijn blanke sproeten-huidje kennende. Et voilà, na een dagje Cape Point en Kaap de Goede Hoop is het dan nu zover: Fem is een tomaat. Jeuj! En dat met factor 50, best knap of niet?
Dat is dan het iets minder happy einde van vandaag, want wát hebben we veel moois gezien op ons rondje Kaap. Parelwitte stranden bij Noordhoek (leuk, al dat Nederlands erfgoed), de mooiste uitzichtjes en natuurlijk hebben we onszelf laten vastleggen bij het allerzuidelijkste puntje van het continent Afrika: Kaap de Goede Hoop. Toen was ik precies 9635 kilometer van Amsterdam vandaan. Dat klinkt eigenlijk helemaal niet zo ver...

Grappig was ook het moment dat we naar Kaap de Goede Hoop reden. Ik heb in al mijn vakanties op Kreta en Sicilië en in Turkije al heel veel langs de weg zien lopen: geiten, koeien en ezels, maar nog nóóit liepen er Bavianen midden over de weg! Heel apart, net alsof je in de Apenheul rondrijdt, maar dan anders. Haha!

Maar dacht je dat we het meest rare met die Bavianen al gehad hadden? Op de weg terug naar het noorden zijn we via Simons Town gereden en even uitgestapt bij Boulders Beach. Daar woont namelijk een hele pinguïnkolonie tussen de rotsen en op het strand. Briljante beesten! We hebben helemaal in een deuk gelegen om die schattige koedies, die zo heerlijk rondwaggelden en waar we zowat naast konden lopen! Kortom, in Afrika is het zonder safari al net een dierentuin, maar dan zonder hekken.

En met die conclusie eindig ik mijn verhaaltje en verwijs jullie naar de foto's, om een tikkeltje mee te kunnen genieten van al het moois ik vandaag gezien heb, én misschien ook om een beetje te vergeten hoe koud het bij jullie is. Enjoy!