Een kijkje in de wereld van Nelson Mandela en de Vrijwilliger
De laatste dag van mijn ‘vakantie' stond volledig in het teken van Nelson Mandela. Samen met Charlotte en Gitta ben ik naar Robbeneiland geweest, waar de beste man 27 jaar gevangen heeft gezeten, waarvan 18 jaar in één kleine cel. Heel erg indrukwekkend om op het eiland rondgeleid te worden door ex-gevangenen, die dus elke dag opnieuw geconfronteerd worden met de ellende die hen toen is aangedaan. En hoe klein zijn die cellen, echt ongelofelijk!
Na een woeste reis terug op de Dias, het vroegere gevangenenschip, waarbij menigeen kotsend over de reling hing, -ja, dat is wel wat anders dan een boottochtje op de Seine- zijn we als afsluiter geheel in stijl naar film Invictus geweest. Lekker onderuit gezakt in een heerlijke bioscoopstoel genoten we (voor amper €3,50) van de film die zich afspeelde begin jaren negentig, toen Nelson Mandela net aan de macht kwam en waarbij ook wat scenes zich op Robbeneiland afspeelden. Zeker de moeite waard!
Vandaag was mijn eerste werkdag, die begon met een korte training en een rondleiding over alle afdelingen van het kindertehuis. Het ziet er erg mooi uit! De kindjes slapen met maximaal vier op één kamer, hebben allemaal een eigen bed én een eigen knuffel en voor allemaal is een individueel plan opgesteld door therapeuten en social workers. De kinderen waren lekker aan het spelen. Helaas mams, je hoeft niet meer te zeuren om meer kiekjes, want voor de privacy van de kindjes mag ik geen foto's van ze maken. Veel van hen hebben nog ouders, die om wat voor reden dan ook niet voor ze kunnen zorgen.
Na mijn introductie werd ik meteen voor de keuze gesteld: waar wilde ik mij negen weken lang nuttig maken? Op de groep van 0 tot 2-jarige kindjes of op die van 2-6. Moeilijk, moeilijk, want switchen kan later niet meer omdat dat voor de kinderen verwarrend is: wéér een nieuw gezicht. Ik heb uiteindelijk gekozen om voor de kleinsten te gaan zorgen. Deze groep is groter (op dit moment 22 kindjes, maar er is ruimte voor 30) dan de oudere kindjes (12 kinderen), waarvan ze daar vanaf 3,5/4 jaar ook nog eens elke ochtend naar school gaan en een klein groepje kinderen met meerdere leiding leek me minder leuk.
Ik werd meteen in het diepe gegooid toen ik rond etenstijd op de groep kwam. Ik mocht helpen op de groep kindjes vanaf 6 maanden. Superschattige baby's en peuters, maar ik zag meteen ook wel een aantal kindjes die afwijkingen hadden. Zo is er een jongetje wat een paar weken geleden 1 is geworden ter grootte van een baby van een maand of vijf. Hij heeft nog geen tandjes en kan net omrollen. Hij heeft een Foetale Alcohol Syndroom; tijdens de zwangerschap heeft zijn moeder veel alcohol gedronken. Nog een ander kindje, Freddie (oh wat een geweldige naam) heeft ook dat syndroom. Dat herken je aan hun gezichtje en bouw van hun lijfje. Hij is enorm fragiel, met superdunne armpjes en beentjes en een bol buikje vol huiduitslag. Zo sneu.
Van de andere kinderen weet ik niet wat ze hebben of wat ze hebben meegemaakt. Hun dossiers zijn voor mij gesloten. Er wordt dus ook niet verteld welke kinderen HIV of TBC hebben omdat ze allemaal gelijk behandeld moeten worden. Dat vind ik van de ene kant eigenlijk wel erg goed, al ben ik van de andere kant wel supernieuwsgierig naar wat deze schattige dotjes allemaal al niet hebben meegemaakt in hun korte leventje. Het voelt heel erg goed met ze te knuffelen, te spelen en ze aandacht te geven. Ze vragen zelf ook echt om je aandacht.
De leidsters spreken redelijk Engels, maar communiceren met de kinderen (en elkaar) vooral in het Afrikaans. Voor mij dus een uitdaging om die taal onder te knie te krijgen. Het scheelt dat het veel op het Nederlands lijkt. Het eerste begin is gemaakt met 'sien jou môrre!'
En daar sluit ik vandaag dan ook mee af: tot morgen!
Reacties
Reacties
Wauw wat mooi en leuk!! Al die kleine kindjes!
Moet je lange dagen werken?
Doei lieve Femmie!
Kus!
@ Eline
4 dagen in de week van 8 tot 16. Dus dat valt aardig mee, al moet ik wel een eindje rijden (drie kwartier) vanuit Kaapstad.
Ik geniet alweer van je nieuwe mooie verhaal met al die nieuwe ervaringen.
..... en houdt dat geweldige autootje het nog steeds.....? Je houdt het toch niet voor mogelijk!
Hey Femke,
Leuk dat je al direct met ons deelt wat je daar in het verreweg nu eigenlijk doet (wat verder iedereen uiteraard al lang wist)! En ach, of je nu voor de 0-2 groep of 2-6 groep gaat, waarschijnlijk zou je aan beide groepen gehecht raken dus het is kiezen tussen twee goeden, nietwaar?
Lijkt me trouwens wel goed georganiseerd daar, met de individuele plannen en de gewaarborgde privacy!
O, en ook interessant trouwens, dat je een stukje van Nelson Mandela's spoor hebt gevolgd!
Ik kijk alweer uit naar je volgende verslag!
Hoi Femke.
Precies het Femke zoals ik ze ken, voor geen kleintje vervaard!
Mooie foto's en mooie verhalen maar ook verhalen die je duidelijk maken hoe gelukkig ik mij mag prijzen met 3 geweldige en vooral gezonde kleinkinderen.
Ik ben niet zo'n schrijver maar blijf je wel volgen.
Ook moet ik je iets bekennen; ik mis je!!!!!!!!!
Veel liefs en veel succes;
Opa Ben (AH)
Hi Femmie, Supergaaf wat jij in een week tijd gezien en geleerd hebt van en over Zuid-Afrika! Fijn dat je 1e 'werkdag' goed bevallen is en dat het er goed geregeld is. Het werken met kindertjes is aan jou goed besteed! Geef die 'mupkes' van mij ook elke keer een warme knuffel. Liefs, Anja
AAAAH jammer dat je geen fotos mag maken van de kleine mensjes, maar wel begrijpelijk.
Succes met het werk, liefs Jody
Erg leuke verhalen Femke, volgens mij heb je het goed naar je zin!
Zie je morgen! En dan hoor ik alles in real-life ;)!
Xx
Klinkt geweldig Fem! Ben benieuwd hoe het je de rest van de tijd zal bevallen. Kus!
aaaaah , lieve kleintjes
lijkt me echt iets voor jou.
Het zag er dus mooier uit als dat je verwacht had
gelukkig! het lijkt me al erg genoeg voor die kindjes om daar te zijn en als dan de boel nog erg troosteloos is wordt het dubbel erg
geef ze allemaal maar extra veel knuffels dat zullen ze nodig hebben. veel plezier en tot schrijfs
els en eveline
ha die femke
geweldig al die verhalen al van je te lezen
het ziet er goed uit en lekker warm ha ha
ik kom net van buiten valt mee is nu -2 in oss
mare mooie foto,s ik zie en lees alles nu pas voor het eerst.wel zielig denk om die kindjes zo te zien
maar goed dat femke er is om ze te verzorgen en te knuffelen.
nou veel plezier en werk ze
tot het volgende berichtje houdoeeeee gerry
Echt superleuk om met zulke kleine babietjes de hele dag te mogen knuffelen!
veel plezier!
Hoi die Femke,
Super om je verslag te lezen. Je zult daar vast en zeker een geweldige tijd beleven. (en dan ook nog tshirtje korte broek weer, stukken beter als hier)
Geniet van alles wat er gebeurt, knuffel die kindjes en netjes links blijven rijden!!
We zullen je verhalen zeker blijven volgen.
Groetjes van ons alletwee
Lieve Femke,
Op de eerste plaats alle respect voor hetgeen je daar doet. Goed werk. En het is mooi meegenomen dat je het er erg naar je zin hebt. Ik geniet van je foto's.
Alle goeds en blijf gezond.
Groetjes Rini.
dat is jammer, Femke .. maar misschien kan je wat tekeningen maken, zodat je voor jezelf en (later) op je blog toch wat indrukken kan laten zien?
Het is triest dat zo veel kinderen met zo'n achterstand moeten beginnen; goed dat ze dan zo goed worden opgevangen!
Edwin
Hoi Femke,
Ik kwam via Eline's site op jouw site terecht. Wat indrukwekkend zeg. En wat triest om die verhalen van die kindjes te horen, maar van de andere kant: wat fijn dat je aan het geluk van deze kinderen mag bijdragen.
Freddie is inderdaad een lieve naam, zo heet mijn knuffel haha!
Ik wens je een hele fijne, mooie, indrukwekkende tijd in Afrika toe.
Groetjes,
Hendrikje
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}