Zo, daar is dan weer een verhaaltje van mij zo op de vroege morgen. Eigenlijk zou ik nu al in de auto moeten zitten richting Somerset West, maar je raadt het vast al, dat crappy ding van mij heeft het (en nu echt) begeven. Mister Barrel heeft een lekke band. En laten banden nu net your own responsibility zijn en laat ik er nou nog nooit één vervangen zien worden, laat staan dat ik er zelf ooit één heb vervangen. Wie verzint dit?! ARGH! Ik begin dat wagentje zo onderhand behoorlijk zat te worden! Ik heb hem pas een week...

De hele week erger ik me al groen en geel aan mijn auto. Het ding bleek op de snelweg niet harder te kunnen dan 95 km/h, daarna wordt hij zo ongeveer een luxere versie van een trilplaat en zwabber ik over de weg (kan dat niet iets met een slappe band te maken hebben, vraag ik me nu af...). Daarnaast is mijn koplamp nog steeds stuk en belde ik dus zo'n tien minuten geleden wanhopig met meneer de monteur en zette een heel zielig stemmetje op, 'dat ik écht niet wist hoe ik een band moest verwisselen en dat er nieieieiemand was om het aan te vragen.' En hij zwichtte. Jeej, voor de charmes van een zielige vrouw! Hopelijk doet zijn eigen auto het weer en kan hij mij over twee uurtjes uit de b(r)and helpen. Kan ik toch nog een middag werken.

In het kindertehuis heb ik het wel heel erg naar mijn zin! De kindjes zijn heel lief, al waren ze gisteren niet echt te genieten. Het was ook zo drukkend warm, bijna 40 graden en er stond nauwelijks wind.

Ik ben inmiddels al volledig ingewijd in het kinderleidsterschap, ben al meerdere malen voorzien van een heerlijke golf babykots (ik was gisteren nog geen 3 minuten binnen en het was alweer zover!) mijn kleren zitten onder de papvlekken, ik ruik de hele dag naar baby en heb al duizenden poepluiers verschoond. Het is echt heel vreemd, die kinderen hier poepen allemaal de hele dag! Alle luiers waren poepluiers! Ik dacht serieus dat kinderen gemiddeld maar 1 keer per dag poepten...

Ik heb me de afgelopen twee dagen veel bekommerd om Keyna, een negen maanden oude baby die behoorlijk ziek was. Alles wat erin ging, kwam er in grote golven weer uit en om haar koorts wat te laten zakken heb ik haar meerdere malen verkoelend in bad gedaan. Uiteindelijk trok ik gisterenmiddag aan de bel, ze had al ruim anderhalve dag niets gegeten en gedronken en het was erg warm. Uiteindelijk is de dokter gekomen en moest ze mee naar het ziekenhuis.
Zelf heb ik na drie dagen werken ook al een virusje of bacterie te pakken, ondanks de hygiënevoorschriften (altijd handschoenen aan bij het verschonen en heel vaak handen wassen). Ik zal je de details in dit toch al vieze verhaaltje besparen, maar ik ben in ieder geval blij dat ik Norit bij me heb. Haha!

Dan heb ik als afsluiting ook nog wat leuk nieuws van deze kant: Floor is hier! Gisterenavond is ze na 3,5 maand backpacken in Kaapstad aangekomen en ze ligt nu nog lekker te slapen in mijn bed. Het is superraar, maar tegelijk ook superleuk om iemand van thuis hier te zien! We zijn voorlopig nog niet uitgepraat en het komt dus mooi uit dat ze tot zondag hier in huis is!

Zo, dan ga ik nu maar wachten op mijn held in barre tijden, hij zou hier op zijn vroegst om negen uur zijn. Ik ben benieuwd...