De rode bus, resten van apartheid en het vervolg van mijn auto-verhaal
Gisteren zjn Floor (voor diegene die niet weten wie Floor is: zij zat bij mij in de klas op de basisschool en is sinds september aan het backpacken door Zuid-Afrika en zal nog blijven tot juli) en ik het meest foute gaan doen wat je kan doen als toerist: de Rode Toeristenbus tour. Gewapend met fototoestel, flesje water en zonnebrand genoten we vanuit de open bovenverdieping van al het moois wat Kaapstad te bieden heeft, terwijl een bandje-stem ons in het Nederlands vertelde wat we overal zagen. Het werkte met een hop on - hop off systeem, dus we zijn bij verschillende haltes even uitgestapt. Zo hebben we het District 6 museum bekeken. District 6 was een wijk redelijk in het centrum van Kaapstad, waar veel zwarten woonden. Eind jaren zestig besloot de overheid dat al die zwarten moesten verhuizen, omdat het een witte wijk moest worden. Zo zijn er in twaalf jaar tijd meer dan 35.000 mensen gedwongen hun huizen uit gezet. Het museum viel tegen, maar we werden wel aan het denken gezet. Als je daar rondloopt en leest hoe erg het voor die mensen moet zijn geweest, schaam je je er bijna voor dat je blank bent.
Van de apartheid is trouwens nu ook nog steeds veel te merken. Het is nog lang niet verdwenen. In de townships (krottenwijken) rondom de stad wonen alleen maar zwarten. Ook merkte ik bijvoorbeeld in het kindertehuis dat de zwarte leidsters mij als ‘meer' beschouwen. Zo ging ik de eerste keer dat ik pauze had in de ‘Staff Room' zitten (ik vond me toch eigenlijk best wel Staff, hahaha!) en kwam Gerty mij vertellen dat ik daar niet moest gaan zitten, omdat het vies zou zijn. Ze liep helemaal met mij naar de receptie om me daar in een gastverblijf te laten zitten. Dus ik vroeg: ‘en waar zitten jullie dan?' ‘In de Staff Room' zegt ze doodleuk. Toen ben ik wel even op mijn strepen gaan staan en duidelijk gemaakt dat ik me gelijk aan hen voel en dat ik hier ben om hén te helpen. Dat ik dus ook gewoon luiers verschoon. Ze vroegen me serieus of zij niet een poepbroek moesten verschonen omdat dat vies was. Ook vroegen ze me niet te helpen met de afwas, met schoonmaken en andere dingen. ‘Dan moest ik maar lekker met de kindjes gaan spelen.' Na twee dagen hadden ze geloof ik wel door dat ik best oké ben (haha) en dat ik gewoon net als hen hetzelfde werk doe. En toen kwam de derde dag een nieuwe ploeg en begon alles weer van voor af aan. Bij hen zal het lastiger worden, zij negeerden mij het grootste deel van de dag en het zal nog een hele kluif worden om mijn plekje binnen het team te veroveren.
In ieder geval, gisteren. Na het museum zijn we nog even uitgestapt op de Tafelberg om foto's te maken van het uitzicht en hebben we geluncht op het strand van Camps Bay, nadat we een heerlijk broodje met la vache qui rit (hebben ze hier ook gewoon!) en een mini appel crumble taartje (voor maar 40 cent!) in een supermarktje hadden gekocht. Ohhh, die zouden we ook bij Albert Heijn op de broodafdeling moeten hebben, zó lekker!!
Via het WK 2010 stadion reden we uiteindelijk naar Waterfront, de toeristenwijk, waar we een cocktail hebben gedronken op een terrasje. Het leven is hier meer dan verrukkelijk! Sorry!
Vervolgens zijn we nog uitgestapt bij Green Market, een grote markt met toeristische kraampjes en wandelden we via Company Gardens, een geweldig park met heel veel eekhoorns, naar de volgende bushalte.
Zoals heel veel avonden hier besloten we weer een film te huren bij de Videotheek die drie huizen verder zit en hebben we lekker op de bank gerelaxed. 's Avonds wordt het hier namelijk echt koud. De wind zet dan behoorlijk aan en de temperatuur daalt vrij snel van 36 graden overdag naar onder de twintig in de avond. Ik heb gisteren voor het eerst mijn vestje aangehad en warme sokken aangetrokken. Maar daar hoef ik jullie natuurlijk niets over te vertellen...
Oh ja, voor ik het vergeet: mijn auto is nu als het goed is weer helemaal gemaakt. In mijn band zat een enorme scheur en de monteur vond het maar vreemd dat ik hem zo op een ochtend aantrof. Ik ben er maar wat blij mee dat ik niet op de snelweg een klapband heb gekregen! Langs de snelweg hier, die vaak ook door heel veel townships loopt, lopen en fietsen heel veel zwarten. Er staan ook heel veel lifters langs de weg en er stoppen busjes om de haverklap op de vluchtstrook (zonder dat ze pech hebben). Ik ben als de dood dat ik daar nog ooit met panne langs kom te staan!
Nadat mijn band vervangen was en de monteur weer op pad was naar zijn volgende klus stond ik op het punt naar Somerset te gaan rijden (ik doe er met mijn maximale snelheid van 95 km/h zo'n drie kwartier over), toen mijn auto een heel raar geluid bleek te maken. Zelfs al bij 30 km/h. No way dat ik daarmee ben gaan rijden! Hij kon echter pas gisteren naar mijn auto kijken en dacht toen dat het mijn remmen waren. Die middag zou hij terug komen en bleken het niet mijn remmen te zijn, maar miste er ergens een schroefje waardoor een plaat rammelde. En dat schroefje had hij natuurlijk niet bij zich. Je krijgt wat van die mensen! Hopelijk is het nu gemaakt, ik zal dadelijk eens een proefritje gaan maken...
Heel fijn weekend allemaal!
Reacties
Reacties
wel goed dat je het niet accepteert en aangeeft dat je gelijk aan hen bent. De 'apartheid' die nu nog heerst kan natuurlijk ook alleen maar verdwijnen als blanken zich ook niet anders laten behandelen. Fijn weekend en ik zal volgende week even Pinkpop kaarten kopen. Nog steeds mee eens toch?
x Anouk
Beste Femke,
Ik ben erg blij dat jij ondanks je Nederlandse mentaliteit - "je krijgt wat van die mensen" ;) - je steente bijdraagt aan de integratie tussen de verschillende volken. Dat moet je vast en zeker een goed gevoel geven...
Oké, ik kom er dus NU pas achter dat de Floor met wie jij in Zuid-Afrika zit de jarenlang beste vriendin van Lia Floor is.... :-) Lekker slim!
Hey Femke,
Lijkt me toch wel vreemd hoor, om in nog steeds bestaande apartheid terecht te komen! Maar uiteraard heel goed dat jij ook in de vieze staffroom zit en poepluiers verschoont!
Verder klinken je activiteiten echt hemels, maar goed dat er de voortdurende frustratie rondom je auto is, dat houdt je voeten tenminste nog een beetje op aarde ;)
Veel plezier en avonturen toegewenst!
Hey Fem,
Wij ontmoeten iemand vanmiddag op de school van Meike en die kende jou!verbazing alom natuurlijk, ze heet Eveline, of Evelien, ze kent je van het ziekenhuis.
Wij hier maar in de waterkou, en jij in de warmte van poep en omgeving, have a nice weekend, J
hey femke
goh koud zeg 20 graden ;
maar voor jou natuurlijk wel
die auto blijft een verhaal apart
even wat niews van deze kant van de aardbol
we zijn weer wezen prikken en zitten nu op 71 dus weer een lichte stijging
het is trouwens wel een klein wereldje, want de zus van je vriend zit nu in het groepje van eveline voor de maatschappelijke stage . eveline had haar op jou hyves zien staan , haar vriend maurits heeft weer bij thys (broer van eveline ) op schermen gezeten . dus kom je elkaar zo toch weer tegen
groetjes en stuur wat zon deze kant op
groetjes els
Toevallig he zoon klein wereldje
@ Anouk
Uiteraard! Ohh heb er nu al zin in!!
@ Mark
En zo is het maar net ;)
@ Suus
Hehe, ja die Floor ;)
@Sabine
Zo leuk dat je elke keer een reactie stuurt!! Inderdaad, het houdt me bezig die auto, maaaaaaar: net nog naar het strand gereden en hij DEED het! Voor hoe lang??
@ Jody, Els en Eveline
Jaja, ik had die connectie al ontdekt...Had ook al eens aan Meike gevraagd of ze Eveline kende en toen kende ze haar nog niet. Maar leuk hè dat rondje! :)
Jee Fem,
Die auto van jou alleen al verdient een apart blog!
Leuk om zoveel te lezen over je avonturen.
Loes.
Hee Femmie,
Wat een avonturen daar aan de andere kant van de evenaar. Het lijkt me enig om op deze manier vrijwilligerswerk te doen. Voldoening om voor de kleintjes iets te kunnen betekenen en op tijd genieten van al het moois! Leuk je zo te kunnen volgen. Liwve groetjes, Anja
Lieve Fem,
Eindelijk weer eens een berichtje van mij... Sorry, heeft wel heel erg lang geduurd, maar ben door mijn nieuwe baan best druk waardoor ik al jouw berichten even niet bij kan houden.. Maar heb mezelf eindelijk weer even bijgelezen en de foto's maken het beeld compleet :)! Nog gezellige dagen met Floor gehad? Wat een pech met je auto zeg, vervelend dat je er eigenlijk niet op kunt rekenen.. Fijn dat je zoveel voor die lieve afrikaanse kindjes kunt betekenen, ook al is het best confronterend om het daar allemaal zo te zien.. Hopelijk gaan je collega's je snel anders zien, want bij AH was ik altijd blij dat ik jou mijn collega kon noemen :D! Lijkt me heerlijk om je tijd lkkr in de zon door te brengen, ook al is het soms té warm! Fijn dat je de mogelijkheid iig hebt om erop uit te trekken en zoveel moois te zien, zodat je alle ellende rondom je werk even kunt vergeten..
Wat was het super om woensdag een sms vanuit ZA van jou te ontvangen :D, echt lief dat je daaraan had gedacht, weet niet of je de mijne terug ook ontvangen hebt?
Meisje, ga lekker verder genieten!
Veel liefs, Hanneke
Heey meis,
Superleuk om al je verhalen te lezen! Wel raar hoor, dat je helemaal daarginds aan het rondhuppelen bent :) Geniet ervan, en vergeet ook inderdaad de andere kant van het land niet. Echt apart, dat die grens tussen zwart en blank nog zo groot is...
Zie weer uit naar het volgende berichtje!
kus Jorienke
Snolliebollie!! Wat een leuke verhalen weer, maar wat een ver-schrik-ke-lijke auto heb je gekregen lieverd, niet meer normaal. Ik begin hem behoorlijk te knijpen, straks heb ik ook zoveel pech.
Jeetje, wat koelt het daar af snachts. Goeie tip! Gaat'ie verder wel goed? Geen heimwee? Ik wel naar jou hoor!
Hier gaat alles goed, in het zuiden van Nl is de sneeuw weggesmolten, maar as you can imagine, in Groningen is er gewoon weer 5 cm bij gevallen!! Ongelofelijk! Het begint gelukkig wel te dooien allemaal. Verder geen nieuws, maar natuurlijk heeeeel veel roddels ;) Die krijg je allemaal te horen tijdens onze 3 weekjes SA! Ik heb slapeloze nachten, pieker veel, darmproblemen door de stress, kan wel janken dat ik afscheid moet nemen van iedereen, maar toch kan ik niet wachten om me bij jou te voegen. Tot heeeeel snel lieverd, gaan we lekker veel bellen, bellen en bellen, jiehoooeeee... Kusjeeee
Hi, Femke. Ik heb begrepen dat je heel wat ervaringen hebt opgedaan. Geweldig!!! Je bent al weer bijna op de helft. Wat gaat de tijd toch snel. Hou je haaks en tot snel weer. Tante Mieke
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}